224. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 5 – Krótka historia miłości

Portland, 1989
Courtney spędzała właśnie czas w Portland i chodziła z właścicielem sklepu z płytami, pół-Meksykaninem o czekoladowych oczach i ciemnej cerze, gdy pewnego dnia postanowiła wybrać się na zespół Dharma Buns w klubie Satyricon. Set otwierała Nirvana.

Nie była zachwycona ich występem i ochrzciła ich „love-rockerami z Olympii”. Kiedy jednak Kurt Cobain przeszedł obok jej stolika już po show, wpatrzył się w nią, a ona w niego.

Wziął krzesło i nalał sobie piwa z jej dzbanka. „Myślałem, że wygląda jak Nancy Spungen” – Kurt powie później w jednej ze swoich biografii – „Wyglądała jak klasyczna punk-rockowa laska. Czułem się nią zaintrygowany. Prawdopodobnie chciałem ją przelecieć tamtej nocy, ale wyszła.”

Kiedy wymienili się nieprzyjemnościami, Kurt dał jej naklejki swojej ulubionej małpki Chim-Chim. „Masz na bani Dave’a Pirnera” – Courtney powiedziała. „Kogo?” „Gościa z Soul Asylum. Myślisz, że jesteś nim, prawda?” „Och, pieprz się… O, muszę iść, tam jest moja dziewczyna.”

Courtney spojrzała przez klub na Tracy Marander, zmysłową, rudowłosą dziewczynę z akustycznej piosenki Nirvany About a Girl. „Gruba!” „Dziwka!” – Kurt ściągnął Courtney z krzesła i zaczął się z nią droczyć na podłodze. Położyli się na rozlanym piwie i petach. „Patrzcie na tego pieprzonego love-rockera z Olympii” – drwiła Courtney. „Czy on na pewno jest sobą?” Tak szybko jak słowa wyszły z jej ust, Kurt przycisnął ją i pocałował.

Jeśli nie byłby z Tracy, Courtney prawdopodobnie wzięłaby go do siebie na noc. I tak się zdarzyło, że nie zobaczą się jeszcze przez półtora roku – a kiedy się spotkają, zespół Courtney będzie przyćmiewał blaskiem Nirvanę.

Pudełko w kształcie serca, 1990/1991
Courtney była już z Billym Corganem (Smashing Pumpkins), ale nie wierzyła, że ta relacja ma jakąkolwiek przyszłość. Billy miał stałą dziewczynę w Chicago. Kiedy usłyszała od Dave’a Grohla (perkusisty Nirvany) o zerwaniu Kurta z kolejną dziewczyną, Tobi Vail, zachęcona newsem postanowiła wysłać Kurtowi specjalny prezent. Kolekcjonowała pudełka w kształcie serca od lat. Wybrała jedno wiktoriańskie z jedwabiu i koronki, spryskała wnętrze swoim perfumem, i włożyła do środka malutkie rzeczy: muszelki, szyszki sosnowe, ususzone róże, laleczkę, zestaw miniaturowych filiżanek. Kurt nigdy nie odpowiedział na podarunek. Ale Courtney nie poddawała się łatwo.

heartshapedbox

Los Angeles, maj 1991
Courtney zobaczyła Kurta na backstage’u w klubie Palladium na koncercie Butthole Surfers/Redd Kross/L7. Uderzyła go w brzuch, on jej oddał, po czym położyli się na podłodze i zaczęli wrestling. „To był rytuał godowy dla dysfukcjonalnych ludzi”, skomentuje później. Nic nie wydarzyło się więcej na i po koncercie, ale o szóstej nad ranem Courtney odebrała telefon.

„Mogę przyjść? Masz jakieś dragi?” – to był Kurt. „Nie, nie mam żadnych dragów, i jest pierdolona 6 nad ranem, a ja jestem na randce.” „Cóż, po prostu pozwól mi przyjść.” „Cóż… Okej.” Utrzymywała obojętny ton, dopóki się nie rozłączyli, a potem obudziła swojego gitarzystę Erica, z którym wówczas dzieliła apartament. „Eric! Idź na górę!”

Kurt zjawił się z butelką syropu na kaszel. „Jesteś pizdą” – powiedziała mu Courtney. „Nie powinieneś tego pić, to niewłaściwe dla twojego żołądka.” „Połączyły nas chemikalia” – wspominać będzie Courtney. Ale, mimo że kochali się tej nocy, nie związali się jeszcze na dobre. Kurt był za bardzo przejęty rozstaniem z Tobi i postanowił, że – mimo trudności, bo naprawdę lubił Courtney – będzie utrzymywał stan kawalerski.

Chicago, październik 1991
10 października Courtney poleciała do Chicago, by spotkać się z Billym Corganem. Na miejscu okazało się, że w mieszkaniu jest jego dziewczyna, i wnet kazał Courtney się wynosić. „OK, w porządku” – odpowiedziała – „Pójdę zobaczyć Nirvanę” – dodała, wiedząc, że Billy jest zazdrosny o Kurta. „Gdzie jest klub Metro?” Billy pokazał jej złą drogę i wkrótce ujrzała siebie na zrujnowanym, crackowym gettcie. W roztargnieniu zostawiła swoje rzeczy u Billy’ego i wszystko, co miała, to torebka z bielizną. Wydała ostatnie pieniądze na taksówkę do Metro, gdzie okazało się, że naprawdę gra Nirvana. „Mogę zostać w twoim hotelu dzisiaj?” – zapytała Kurta. „Czemu?” „Ponieważ Billy Dynia wyrzucił mnie i wszystkie moje rzeczy.” „O Boże, to takie okropne, że nadal ci na nim zależy.” „Nie chodzę już z nim. Tak, masz rację.” Rozpłakała się. „Co jest?” „Myślę, że nikt nigdy nie będzie mnie… kochał.” „Cóż, nie wiem też kto pokocha mnie” – odpowiedział Kurt. Ich oczy spotkały się i zatrzymały, i był to moment bez powrotu.

Courtney zadzwoniła do Billy’ego. „Nie chcę zrobić tego w lichy sposób. Nie zrobię tego, co ty. Chcę być teraz z Kurtem, ale mogę lecieć do ciebie i spotkać się z nim później, jeśli chcesz porozmawiać twarzą w twarz. Chcesz mnie dziś zobaczyć?” – było już grubo po północy. „Muszę zobaczyć się z moim bratem dzisiaj. Może zobaczymy się później” – zaproponował Bill. „Billy, pieprz się. Przyleciałam zobaczyć ciebie. Nie wracam. Nie dam Kurtowi tylko połowy siebie.” „Pieprzyć to” – zawyrokował Billy – „Po prostu rób co chcesz.”

Courtney rozłączyła się i wróciła z powrotem do hotelu, w którym stacjonowała Nirvana, the Days Inn, i upiła się wraz z nimi. Kurt wypróbowywał na sobie część jej bielizny, widok był taki, że zakochała się niemal od razu, poza swoją kontrolą. Kiedy para zaczęła uprawiać głośną miłość na łóżku Kurta, Dave musiał wyjść i spać z dźwiękowcem.

W następnym tygodniu Courtney musiała udać się do Niemiec na show swojego zespołu Hole. Wysłała Kurtowi długi fax. Został podpisany słowami „Twoja Osobista Bogini”. Później wróciła do domu i od tej pory nie rozstawali się z Kurtem na dłużej niż kilka tygodni, i trwać tak miało przez następne dwa i pół roku.

Beautiful Son
Singiel z 1993 roku został nagrany w kwietniu 1993 roku przez europejską wytwórnię City Slang, w składzie Courtney Love, Eric Erlandson i nowa perkusistka, Patty Schemel. Na okładce płyty znajduje się zdjęcie 7-letniego Kurta. Słowa utworu odnoszą się do faktycznego wydarzenia, gdy Kurt zakładał na siebie sukienki Courtney.

nirvana kurt cobain beautiful son hole

You look good in my dress
I’ll get your friends to clean the mess
You look good in my clothes
I can feel you where the doctor goes
My beautiful son
Yeah, I know
He had ribbons in his hair
And lipstick was everywhere
You look good in my dress
You look good in my dress
My beautiful son
Yeah, I know
You’re barren like me
You’re barren
My beautiful son 

Utworu słuchałam zawsze, gdy miałam na myśli kogoś, kogo kocham albo darzę innymi, dużymi uczuciami. Obecnie ta piosenka to tylko sentymentalna podróż. Nie słucham jej już w takim kontekście, a słucham jak jedną z wielu piosenek Courtney i Hole. To piosenka przede wszystkim o Kurcie, swojego rodzaju love song, jeden z nielicznych takich utworów w całej twórczości Hole. Czy Courtney matkowała Kurtowi? Wiadome jest, że preferował takie dziewczyny – matkowała mu jego najdłużej będąca z nim partnerka, Tracy Marander, nie znalazł tego czegoś w artystkach w rodzaju Tobi Vail czy Mary Lou Lord. Jest napisane w biografiach, że Courtney martwiła się przede wszystkim o jego zdrowie, jego chroniczne bóle brzucha, i że po występach Nirvany przynosiła mu na zaplecze odpowiednie jedzenie. Słodko, prawda?

20 Years in the Dakota
Ten kawałek, jak można wyczytać w internecie, jest podobno o Yoko Ono i jej wpływie na ruch riot grrrl. Piosenka jest bardzo melodyjna i łatwo wpada w ucho. Na pewno jest wynikiem współpracy Courtney z Kurtem – melodia przypomina nieco kompozycje Nirvany. Wierzę, że podobnie jest z ostatnim kawałkiem z singla. Do utworu nie żywię jakichś szczególnych uczuć, ot, jest sobie.

Old Age
Ta piosenka, w wersji Kurta Cobaina i Nirvany, znajduje się na kompilacji boxsetowej wydanej 10 lat po śmierci Kurta, With the Lights Out z 2004 roku. Wiadomo tym samym, że jest to kolejny utwór, przy którym współpracowali wspólnie Courtney i Kurt. Słowa tej piosenki są dla mnie zagadką, ot, Courtney śpiewa sobie, i to bardzo ładnie śpiewa, a dodatkowo linia melodyjna jest również mocno nirvanowa. Nie jest więc przypadkiem, że Beautiful Son, 20 Years in the Dakota i Old Age znalazły się na jednym singlu. [Na Youtube nie ma niestety oryginałów – w oryginale 20 Years… ma 5:53 minut, a Old Age aż 7:10 Zadowolmy się jednakże tym, co jest.]

Do tego utworu również nie żywię jakichś specjalnych uczuć. Zdecydowanie numerem jeden z tego singla jest Beautiful Son. Także na koniec tej Krótkiej Historii Miłości, kawałek Beautiful Son w wykonaniu Hole live.

Tak jak pisałam, Courtney i Kurt nie rozstaną się ze sobą na dłużej niż kilka tygodni jeszcze przez dwa i pół roku, do momentu śmierci Kurta w 1994 roku. Nie będę jednakże wyprzedzać faktów – o ich dalszej relacji napiszę w następnym poście o pełnometrażowym albumie Live Through This z 1994 roku. Piosenki na tym albumie odnoszą się często do realnego życia i stanowią muzyczną autobiografię do pewnych faktów, które zadziały się w życiu Courtney i Kurta. Piękny Syn i jego Osobista Bogini będą mieli różne perypetie, które oczywiście zamierzam opisać. Czekacie na dalszy ciąg?

Źródła: Poppy Z. Brite, Courtney Love: The Real Story, Londyn 1997.

https://en.wikipedia.org/wiki/Beautiful_Son

223. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 4

Płyta
Pretty on the Inside 
(ang. Piękna wewnątrz) zadebiutowała w USA 17 września 1991 roku, w ramach Caroline Records. Wyprodukowana przez Kim Gordon z Sonic Youth i Dona Fleminga z Gumball, była pierwszym pełnometrażowym wydawnictwem zespołu Hole od czasu formacji w 1989 roku.

Hole_-_Pretty_on_the_Inside

Teenage Whore
Album otwiera agresywne Teenage Whore, o którym jako singlu pisałam w zeszłym poście – tutaj. Nie będę się zatem powtarzać. Przejdźmy teraz dalej, kawałek po kawałku, przez cały album.

Babydoll
Babydoll
– jak się wierzy – to piosenka o stosunku Courtney Love do Kat Bjelland z Babes in Toyland – dziewczyny raz miały wspólny zespół, z którego Courtney została wyrzucona, uwielbiały się i nienawidziły na przemian. Jest w piosence motyw rywalizacji między kobietami. Piosenki słuchałam zawsze, gdy miałam na myśli osobę, która rywalizowała ze mną – było to w gimnazjum, dziewczyna dowiadywała się postronnie jaką ocenę dostałam z danego sprawdzianu, ogólnie rywalizowała ze mną w kontekście nauki. I tym właśnie jest dla mnie Babydoll.

Sick and sorry me, well, here you are as ugly as me
Drill it in my good hole so that I can see
Drill it in my good hole so that I can see
Here you come sucking my energy

Garbadge Man
Garbadge Man
jako jedyny utwór z płyty posiada teledysk (poniżej). Otwierają go słowa She tears the hole up even wider / Lets all the darkness up inside her i zawsze interpretowałam te wersy jako depresyjne, tzn. że osoba, która je wyśpiewuje, ma coś na kształt depresji. Sama cierpiałam na tę chorobę kilka lat temu, więc identyfikowałam się z utworem mocno. Hey, where the fuck were you when my lights went out? - pyta bohaterka tekstu, akcentując fakt, że ktoś ją zostawił i ona go teraz szuka. Ten wers też odbijał się zawsze szerokim echem w mojej głowie. Piosenka jest o alienacji i opuszczeniu, a także – jak podaje Wikipedia – kryzysie duchowości.

Sassy
Sassy 
to krótka, poniżej 2 minut, piosenka. Utwór jest w kształcie bardzo ekspansywny. Courtney wyśpiewuje kilkakrotnie Why? Why? Why? Why am I here?, a końcowe wersy - You’re so stupid / I would have done anything for you / Honey, your reputation is shit in this town / Oh, why? - zawsze kojarzyły mi się z Courtney, której reputacja nigdy nie była doskonała. Nie bała się do tego w Sassy przyznawać – co mi zawsze imponowało. Można wnioskować, że już od początku Courtney wiedziała, że ma opinię kogoś na kształt miastowej czarownicy, gdziekolwiek by się nie pojawiła, czy to Portland, czy San Francisco, czy Los Angeles.

Good Sister/Bad Sister
Good Sister/Bad Sister 
to znowu agresywny w formie utwór. Courtney odnosi się w nim do niewiadomego pochodzenia człowieka i nie da się powiedzieć, że go lubi. I’ll be the biggest scar in your back / Run down and jagged and naked and black / I’ll be the biggest dick that you ever had / Hey, want it back? / You want it back / You want it - wyśpiewuje w piosence, mszcząc się na kimś i wyznając otwarcie swoją nienawiść. Ja osobiście nigdy jakoś się z tym utworem nie łączyłam.

Mrs Jones
Mrs Jones
– jak podaje Wikipedia – to piosenka zawierająca scenę gwałtu. Jest w piosence przestrzeń na punkt widzenia kobiety w takiej sytuacji. Mamy w piosence sporo agresji, różnorodne przejścia, coś na kształt rozstrojonych gitar (podobnie jest zresztą na całej płycie, jeśli o warstwę muzyczną chodzi).

Berry
Berry 
rozpoczynają te same niemalże rozstrojone gitary oraz krzyk Courtney Wow, yeah! Utwór jest szybki, melodyjny, a w warstwie tekstowej odnosi się do jakiegoś mężczyzny. And when I die, won’t you bury me? ’Cause I buried you, baby, deep in me.


Loaded
Loaded 
to jedna z moich najbardziej ulubionych piosenek z POTI. Jest w formie bardzo ekspansywna, agresywna, pełna różnorodnych emocji. Opowiada o tym, że bohaterka jest w stanie ładowania i przygotowuje się do czegoś. Wersy Otwórz moją bliznę, wypuść moje gwiazdy /  Zaskocz mnie i ssij moje blizny zawsze kojarzyły mi się z wewnętrznym pięknem mimo cierpienia i bólu. I pod tym względem ta piosenka ma moc.

Starbelly/Pretty on the Inside
Starbelly 
i tytułowa Pretty on the Inside to dwa przedostatnie utwory, trwające łącznie niecałe trzy minuty. Jest w Starbelly pewien kolaż muzyczny, tzn. najpierw trwa dźwięk distorted gitar, później słyszymy radio i kawałek Rhiannon Fleetwood Mac, a na koniec Best Sunday Dress - piosenkę z czasów, gdy Courtney przyjaźniła się z Kat. Pretty on the Inside, jak twierdzi Courtney, to piosenka o pięknie. Czy jest piękna wewnątrz? Czy jest piękna od tyłu? – stawia w tekście sentencyjne, kontrowersyjne pytanie. No właśnie, czy jest śliczna wewnętrznym pięknem, czy tylko od tyłu? Tekst jest nieco feministyczny w swojej formie, ale, jak uważam, dotyka ważnego tematu postrzegania kobiet przez mężczyzn. Też spotykałam się w życiu z przedmiotowym traktowaniem, patrzeniem tylko na wygląd, i stąd hymn Pretty on the Inside jest mi bliski.

Clouds
Ostatni, zamykający kawałek, Clouds, to cover Joni Mitchell z albumu Both Sides, Now. Wybór tej piosenki jest nieprzypadkowy – Courtney od zawsze inspirowała się wielkimi kobietami rocka, jak na przykład właśnie Joni czy też Stevie Nicks z Fleetwood Mac. Cover jest interesujący, bo ze spokojnej ballady robi ciekawy rockowy utwór, wypełniony gitarami elektrycznymi. Wybór tego coveru pokazuje inspiracje Courtney i kierunek, w jaki zespół będzie podążać na kolejnych płytach – albumy nie będą już tak mocno agresywne jak debiutanckie POTI, przynajmniej muzycznie, bo tekstowo Courtney zawsze pozostanie bezstronna i odważna. Czas oddać jej głos – co sama powiedziała o słowach piosenek na POTI?

Courtney o swojej twórczości
„Te piosenki dotyczą moich własnych słabości i nieczystości; rzeczy we mnie, których nienawidzę… paranoje, drobne troski i żałosne, żałosne rzeczy, które są we mnie.” Piosenki na płycie rzeczywiście często zawierają liryczną abstrakcyjność i opisują szokujące sceny przemocy, a zwłaszcza przemoc wobec kobiet. Wybrane tematy poruszane w tekstach to elitarność, piękno i obraz samego siebie, aborcja, prostytucja, samobójstwo, morderstwo, „czerwone światła” i autodestruktywność.* „Staram się umieszczać [piękne zdjęcia] obok popieprzonych obrazów, ponieważ w ten sposób postrzegam rzeczy”, powiedziała Love w wywiadzie udzielonym w roku 1991 dziennikarzowi muzycznemu Everettowi True. „Czasem czuję, że nikt nie poświęcił czasu na pisanie o pewnych rzeczach w potrzebnej skale, [czuję] że istnieje pewien żeński punkt widzenia, który nigdy nie otrzymał wystarczającej przestrzeni”** – twierdzi Courtney, podkreślając feministyczny wymiar swoich tekstów piosenek.

Odbiór i krytyka
Album został powitany z entuzjazmem zarówno w Ameryce, jak i za oceanem w Europie. Krytyka nie szczędziła pozytywnych słów na temat Pretty on the Inside, zadziorności płyty, agresji, siły, gniewu, które przez nią przebijają. Płyta stała się inspiracją dla innych artystów, m.in. Brody Dalle z The Distillers czy brytyjskiego rockowego Nine Black Alps. Ten ostatni posiada płytę stricte inspirowaną POTI, pt. Locked out from the Inside.

Ja a Pretty on the Inside
Czym jest dla mnie album? To przede wszystkim godna uwagi i zajmująca pamiątka po starym, dobrym Hole, w oryginalnym składzie. Courtney wyśpiewuje swoją przeszłość, swoje zmagania z losem, eksploruje wątki swojej młodości i wejścia w dorosłość – i ja słuchałam tej płyty najwięcej w czasie, gdy dorastałam. Dorastałam w gniewie na zastaną rzeczywistość, która jest całkiem inna od tego jak postrzega ją dziecko, dorastałam w miłości do muzyki rockowej, do jej korzeni, a tam właśnie sięga POTI. Płyta ta to ucieleśnienie agresji, gniewu i szukania własnej tożsamości, własnego głosu, swojej przestrzeni – także i ja szukałam swojego głosu, głosu swojego pokolenia, i znalazłam go, we właściwy sobie sposób, właśnie w Pretty on the Inside.

*, ** Źródło: 
https://en.wikipedia.org/wiki/Pretty_on_the_Inside

222. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 3

Teenage WhoreHole-Teenage-Whore-2299

Dzisiaj na tapecie trzeci singiel, Teenage Whore/Drown Soda/Burn Black. Został wydany we wrześniu 1991 w Anglii, przez wytwórnię City Slang, zarówno w postaci kompaktu, jak i winylu. Nie był notowany na listach w USA, ale w Anglii uderzył w miejsce pierwsze na UK Indie Chart już podczas pierwszego miesiąca. Wyprodukowany został m.in. przez Kim Gordon z Sonic Youth. Napisany w całości przez oryginalny skład – Courtney, Erica, Jill i Caroline. Dajmy ponieść się utworowi.

When I was a teenage whore
My mother asked me, she said, „Baby, what for?
I give you plenty, why do you want more?
Baby, why are you a teenage whore?”

I said, „I feel so alone and I, I wish I could die”
I’ve seen the things you put me through and I, I wish I could die
When I was a teenage whore
The rain came down like it never did before
I paid good money not to be ignored
Then why am I a teenage whore?

Jak słyszymy i widzimy, utwór opowiada o nastoletniej prostytutce, która znudzona swoim życiem, oddaje się temu, czemu niekoniecznie oddawałoby się grzeczne dziecko. Liczne zwroty do matki mają zabarwienie autobiograficzne, ponieważ Courtney nie dogadywała się ze swoją matką, psycholog, Lindą Carroll. Zarzucała jej złe wychowanie, rozwód, wieczne zmiany miejsca zamieszkania. Praktycznie nie rozmawiają ze sobą do teraz. Do utworu mam sentymentalne uczucia, bo sama w wieku 18-19 lat nie wracałam do domu na noc od chłopaka, i właściwie tylko tyle – albo aż tyle – łączy mnie z Teenage Whore. Oczywiście żartuję. Daleko mi do „nastoletniej k****”. Ale piosenka jest urocza, nieprawdaż?

Drown Soda
Drugi utwór z singla, Drown Soda, to według mnie swojego rodzaju hymn. Mamy w piosence motyw na kształt toksycznej miłości. Bohaterka tekstu zwraca się do innej kobiety, która pozwala na to, by chłopak wziął ją za rękę, i aby przepadła razem z nim – dopiero na koniec zrozumie, że popełniła błąd. Utwór jest powolny i rozwija się jakby pod napięciem, aby w końcu wybuchnąć, a potem znowu się wyciszyć, a następnie znów wybuchnąć. W oryginale ten utwór ma ponad 9 minut, ale takiej wersji nie ma na Youtube. Wrzucę inną, podobną, ale tak jak mówię – nie równa się ona oryginałowi, niestety.https://www.youtube.com/watch?v=aBFcVpTFJZgDrown Soda pojawi się jeszcze w różnych wersjach na innych płytach Hole, o czym w swoim czasie. Na koncercie w 1995 roku Courtney powiedziała o tej piosence, że jest to „geograficzny utwór o nienawiści” (This is an old song but we decided it was cool. It’s a geographical hate song). Rzeczywiście utwór zawiera w jednej z wersji pod koniec takie wersy, jak:Well, I sit on the corner and I drink drown soda
I’m gonna bomb the whole state of Minnesota
And it’s been a while, I’m a little annoyed
I’m gonna fuck the whole state of Illinois
Yeah, I’m toiling in shit, he’s got no place to go
I’m gonna fuck the whole state of Ohio
She sits on Broadway with her rattle
She’s gonna fuck the whole city of Seattle

Pamiętam, że słuchałam Drown Sodę zawsze, kiedy byłam w związku, bo podobał mi się motyw prowadzenia za rękę i bycia „zabieraną” gdzieś przez chłopaka. Dzisiaj ten utwór to sentymentalna wycieczka do krainy wspomnień. Ponad 9-minutowa wersja z singla to naprawdę miłe dla ucha, ciekawe medley. Jak wspominałam, piosenka rozwija się, wybucha, znowu wycisza i znowu na koniec wybucha – takie tempo jest jedyne w swoim rodzaju w karierze Hole. Zespół nie nagra nigdy dłuższej piosenki i bardziej progresywnej niż Drown Soda.

teenwhoreinsidecov2Burn Black
Trzecim utworem z płyty jest już komentowany przeze mnie wcześniej tutajBurn Black. Nie będę się zatem powtarzać, tylko odsyłam w razie co. O czym będzie w następnym poście? Teenage Whore to nie tylko singiel, ale i piosenka otwierająca debiutancki album Hole, Pretty on the Inside. Oba wydawnictwa ukazały się w tym samym czasie, wrześniu 1991. Tak więc następny post to już pełnometrażowy longplay. Jeszcze nigdy nie recenzowałam POTI, ale z chęcią to zrobię. Warto podkreślić, że wszystkie trzy utwory z singla są znowu mocno agresywne, odważne w słowach i dzielne muzycznie – to jest właśnie kwintesencja starego, dobrego Hole. Ale to zmieni się wkrótce… Wyprzedzam fakty, powiem tylko, że zespół będzie ewoluował już niedługo w stronę popu… Cóż, do usłyszenia i zobaczenia niebawem!

221. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 2

Dicknail
Drugi singiel zespołu Hole, Dicknail/Burn Black, został nagrany i zmiksowany w listopadzie 1990, a wydany w lutym 1991 jako winyl przez wytwórnię SubPop. Będzie to jedyna kolaboracja Hole z tą wytwórnią. Kompozycja okładki zawiera nagą, młodą Courtney leżącą w wannie wraz z zasłaniającym ją logiem zespołu i tytułem płyty. Singiel napisany został przez Courtney i Erica.

HoleDicknailW wywiadzie dla magazynu Flipside wokalistka i perkusistka wyjawiły prawdziwe znaczenie Dicknail.

Love: ”Właśnie napisaliśmy piosenkę pod tytułem Dicknail. Chodzi w niej o różne rodzaje… to hymn anty-mizogonistyczny. Ma wers o gwałcie, ma wers o kazirodztwie, ma wers o… OK, jest to piosenka przeciwko mężczyznom! Nie, nie jest… ”
Rue: ”Brzmi jak racjonalne uzasadnienie dla gang bangu, te preteksty…”
Love: ”Słowa piosenki są bardzo łatwe, są jak, no wiesz, w aspektach gwałtu jak ludzie mówią podobało jej się lub chciała tego albo popatrz jak była ubrana. W wielu przypadkach gwałtu ludzie nawet nie idą do więzienia, bo kobieta miała ubraną pierdoloną mini!”
Rue: ”[Kobiety] są dokładnie jak na procesach czarownic, musisz przyznać, że jesteś kompletnie, nienagannie, dziewiczo czysta albo po prostu chciałaś tego.”*

Utwór porusza więc poważny problem, posiada mroczną atmosferę, a kolejne wersy następują po sobie z dużym napięciem.

I said, I said stop
I did what you said
I did what you want
I was a good girl
I was a good girl
I was a good girl
I said, I said, I said, I said NO!

Dicknail to dość przewrotny utwór. Pełno w nim w gruncie rzeczy nienawiści. I ja słuchałam go zawsze, gdy miałam w myślach kogoś, kogo nienawidzę. Ze względów osobistych nie napiszę kto to był, ale było parę takich osób. Utwór zawsze rozładowywał moje emocje w sposób nieoceniony.

Burn Black
Druga piosenka z płyty, Burn Black, jest bardzo niejednoznaczna. Właściwie to nie wiem o czym jest jej tekst i nie potrafię go zinterpretować. Mamy w utworze słowa niemal deklamowane, przeplatane krzykami w stylu Courtney, piosenka jest bardzo różnorodna, agresywna, i ukazuje muzyczny kunszt Hole. Burn Black ukaże się później jeszcze na My Body, the Hand Grenade w 1997 roku – o tym albumie w swoim czasie.

Reasumując, oba utwory są pełne siły i agresji, zawierają duży ładunek emocjonalny i w takiej postaci pokazują, jak rozwijała się Courtney i jak rozwijało się Hole w początkowych latach kariery i w pierwszym, oryginalnym składzie. Zespół podążał drogą pełną kontrowersji, nie bał się poruszać w swoich tekstach delikatnych tematów, aspirował do pisania hymnów. Moim zdaniem, w Dicknail założenie to sprawdza się znakomicie. Nie ma już żadnej lepszej piosenki do słuchania, kiedy szczerze kogoś nienawidzisz – a nienawiść to w końcu ludzkie, całkiem zwyczajne uczucie i masz do tego prawo. Dicknail o tym przypomina i to uzasadnia.

hole-in-1993-002Źródło: 
https://en.wikipedia.org/wiki/Dicknail

220. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 1

Początki
Jest listopad, jesień pełną parą, i ruszamy na blogu z nową serią. Tym razem będzie to „O co mi chodzi z tą Courtney Love?”, czyli analiza wszystkich jej wydawnictw, jak i twórczości jej zespołu Hole, ze wstawkami dotyczącymi jej życia i biografii, oraz moimi opiniami i identyfikacjami. Na pierwszy ogień idzie singiel grupy, który zapoczątkował ich karierę - Retard Girl.

R-1814985-1245160292.jpeg

Retard Girl
Singiel ukazał się w marcu 1990 roku, wydany przez Sympathy for the Record Industry. Zawiera trzy utwory - Retard GirlPhonebill Song Johnnie’s in the Bathroom. Zespół otrzymał 500 dolarów, by nagrać tę płytę. Wyprodukował ją James Moreland, były mąż Courtney Love, oraz Eric Erlandson, gitarzysta zespołu. Artwork płyty obejmuje zdjęcie Kat Bjelland zwisającej z drzewa, Kat była długoletnią przyjaciółką Courtney, miały nawet wspólny zespół Sugar Babydoll/Pagan Babies, jednakże nie przetrwał on próby czasu. Band zdążył nagrać kilka kawałków.

Kompozycje z Retard Girl zawierają ciężkie riffy, ciekawe linie basu i inspirują się Sonic Youth – Eric, gitarzysta, zasłynął z tego, że chciał tworzyć tak dobrą muzykę jak Thurston Moore, gitarzysta Sonic Youth – postawił sobie niezwykle ambitne zadanie, któremu, moim zdaniem, sprostał.

Teraz trochę o warstwie lirycznej, tak bardzo ważnej w twórczości Hole i ważnej dla mnie – fanki tego zespołu. Retard Girl z grubsza opowiada o dziewczynie, która doświadcza przemocy w szkole. Kawałek inspirowany jest prawdziwymi wydarzeniami z życia Courtney, gdy sama chodziła do liceum, a także wydarzeniem, w którym rzekomo grupa mężczyzn chciała ją zgwałcić, gdy była striptizerką w klubie Jumbo’s Clown Room na Alasce.

Courtney rzeczywiście w pewnym momencie swojego życia zdecydowała się na wyjazd na odległą Alaskę. Jak sama o tym mówi, „zdecydowałam się przeprowadzić na Alaskę, by zebrać całe swoje gówno do porządku i nauczyć się jak pracować… Więc poddałam się temu swojego rodzaju wizjonerskiemu zadaniu… Pozbyłam się wszelkich swoich ziemskich dóbr materialnych. Miałam swoje złe ciuszki do striptizu i kilka dużych swetrów, i przeprowadziłam się do przyczepy z dwiema innymi striptizerkami.”* Na Alasce Courtney wymyśli wiele piosenek Hole i napisze dużo tekstów – wróci na Zachodnie Wybrzeże USA z gotowym materiałem – o czym w swoim czasie.

Phonebill Song
Drugi utwór, Phonebill Song, dotyczy tego, że Courtney była od zawsze niezwykle rozmowna przez telefon – wprost ubóstwiała to urządzenie. Before I go to sleep / Get it away from me - śpiewa w utworze. Piosenka jest szybka, punkowa i zawiera ledwie trzy riffy.

Johnnie’s in the Bathroom
Z kolei ostatni kawałek, Johnnie’s in the Bathroom, to muzyczny kolaż. Courtney w tym utworze czyta fragmenty swojego pamiętnika, a w tle rozbrzmiewa instrumentalny Skrzypek na dachu. To dość dziwny utwór, jedyny taki w twórczości zespołu.

Warto zauważyć, że ten singiel został nagrany w pierwotnym, oryginalnym składzie, to znaczy Courtney Love na wokalu, Eric Erlandson na gitarze, Jill Emery na basie oraz Caroline Rue na perkusji. W takim samym rozkładzie zespół nagra swoją pierwszą płytę, o czym będzie w czwartym odcinku serii. Już teraz zapraszam na kolejne części.

Zakończenie
Odbiór singla był pozytywny, krytyka zareagowała na niego z ciekawością i zaintrygowaniem.** Moim zdaniem, singiel ten to wspaniały początek czegoś, co nazywam starym, dobrym Hole. Mamy tu i ostrą warstwę liryczną, i ciekawe riffy, bardzo dobre intro do zapoczątkowania muzycznej kariery. Zespół zadebiutował w roku moich urodzin i singiel ten jest nawet starszy ode mnie. Nieco nawet identyfikuję się z tytułową Retard Girl – ja też w szkole, zwłaszcza w podstawówce, nie miałam za dobrze i byłam klasowym cry baby. Wspominam te czasy z półuśmiechem zadowolenia – w końcu to, co przeżyłam, ukształtowało moją wrażliwość i dzięki temu jestem tym, kim jestem. Niczego nie żałuję. Courtney na pewno też nie.

Yeah, don’t forget a face
I asked her mother, „Why’d you implode?”
Well, her head’s so big
It just might explode

* Poppy Z. Brite, Courtney Love: The Real Story, Londyn 1997.
** Źródło: 
https://en.wikipedia.org/wiki/Retard_Girl