230. Zapraszam na nową stronę

Jak wiadomo, 31 stycznia 2018 roku platforma blog.pl zostanie zamknięta.

W związku z powyższym przeniosłam już tego bloga na WordPress.com.

Zapraszam pod nowy adres:

www.vaibewitched.wordpress.com

Drogi Czytelniku, rozgość się w nowej witrynie, odwiedzaj
i zostawiaj ślad w postaci komentarzy.

Do zobaczenia na nowej stronie!

229. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. ostatnia

1. Dane o albumie
Dzisiaj na tapecie ostatnia płyta w dorobku Hole - Celebrity Skin. Jest to trzeci album studyjny w twórczości grupy. Został wydany na świecie 8 września 1998 roku. Został nagrany w USA – Kalifornii i Nowym Jorku – oraz w Wielkiej Brytanii. Jest to jedyna płyta, na której na basie udziela się Melissa Auf der Maur. Przy produkcji pomagał Billy Corgan z The Smashing Pumpkins, skomponował też około pięciu piosenek z albumu. Na okładce znajduje się skład zespołu.

HOle

2. Celebrity Skin

Płytę otwiera rockowy kawałek Celebrity Skin. Oh, make me over / I’m all I want to be / A walking study / In demonology. „Nagrałam Celebrity Skin, ponieważ dotknęłam wiele skór celebrytów” – powiedziała sama Courtney Love o utworze. Piosenka przewrotnie traktuje o Hollywood i całym środowisku celebrytów. Jest utworem znaczącym na płycie, od niego wziął się tytuł całego albumu. Osobiście uwielbiam tę piosenkę!

3. Awful

Awful to równie melodyjny kawałek, co jego poprzednik. Courtney rozlicza się w nim ze swoją punkową przeszłością - It was punk / Yeah it was perfect, now it’s awful. Nie jest już punkówą, lecz pełnowymiarową, rockową artystką, co słychać przez refren, przejście, jak i cały utwór w ogóle.

4. Hit So Hard

Ta piosenka to swojego rodzaju przejście między kolejnymi utworami. Nie jest jakoś super znacząca, raczej jest zapchajdziurą między AwfulMalibu. Nie darzę jej specjalnym uwielbieniem.

5. Malibu

Malibu to bardzo sukcesywny utwór. Przyniósł zespołowi dużo sławy i uznania. Znowu opowiada przewrotnie o Stanach Zjednoczonych, ich Zachodnim Wybrzeżu, na którym mieści się plaża Malibu. Jest w tekście także odniesienie do zmarłego męża Courtney, Kurta Cobaina: The light just radiates / I can’t be near you / The light just radiates.

6. Reasons to be Beautiful

I squashed the blossom and the blossom’s dead - kolejne odniesienie do Kurta Cobaina w tekście z CS. Autorka tekstu szuka przez całą jego przestrzeń potrzeby do bycia piękną – nie widzi już powodu, dla którego miała by być atrakcyjna. Pewne rzeczy stały się przeszłością, do której nie można powrócić.

7. Dying

Ten utwór to jedyna prawdziwa ballada na całym albumie. Opowiada o umieraniu w liryczny, poetycki sposób. Remember, you promised me / I’m dying, I’m dying, please / I want to, I need to be / Under your skin. Można powiedzieć, że cała ta piosenka to znowu zwrot do Kurta Cobaina, nieodżałowanej straty w świecie i dla autorki tekstu, Courtney.

8. Use Once & Destroy

Ta piosenka wyróżnia się w albumie, ponieważ została w całości skomponowana przez basistkę, Melissę Auf der Maur. Wyróżnia się przede wszystkim warstwą muzyczną. Występuje w niej nieco elektroniki. Pod tym względem właśnie utwór jest inny od reszty.

9. Northern Star

To kolejna ballada. Rozwijająca się, progresywna, z początku powolna, by później przyspieszyć. W swoim kształcie bardzo oryginalny utwór, miło wpadający w ucho.

10. Boys on the Radio

Ten utwór to swojego rodzaju kolejna zapchajdziura. Niewiele wnosi nowego do albumu. Ot, tak sobie jest.

11. Heaven Tonight

Wzruszający utwór, ponieważ nagrany specjalnie przez Courtney Love dla swojej córki, Frances Bean Cobain. I’ll gallop to you tonight, tonight / We’ll ride, I’ll bow down to you  / We’re going to heaven tonight / Tonight. Jak widać, tekst opowiada o wizycie w niebie u zmarłego Kurta Cobaina.

12. Playing Your Song

Arabskie rytmy na początku utworu wprowadzają w jego klimat. Mamy tu element nowości, obcości. Jest to ironiczny utwór o tym, jakoby Courtney ściągała muzycznie od swojego zmarłego męża, a także o tym, jak pozostali członkowie Nirvany czerpią profity z muzyki Cobaina (moim zdaniem, słusznie je pobierają, w końcu byli członkami zespołu). Utwór jest, uważam, bardzo ciekawy i godzien uwagi.

13. Petals

Utwór, który kończy płytę, zasadnie mieści się na samym końcu, ponieważ stanowi podsumowanie całego albumu. Wpadająca w ucho, melodyjna piosenka o tym, jak zmuszamy kogoś do powiedzenia prawdy. Jak wiadomo, najgorsza prawda lepsza jest niż kłamstwo i chyba o tym traktuje ten utwór.

14. Podsumowanie
Album Celebrity Skin został pozytywnie odebrany na całym świecie. Mimo tego, że pozostawia daleko w przeszłości punkową naturę zespołu, zaskarbił sobie fanów z powodu tego, że cechuje go nadal alternatywa, ale w nieco bardziej miękkim wydaniu. Jest to płyta rzeczywiście rockowa, ale z wieloma ozdobnikami i wyróżnikami, jak pianino, elektronika czy ciekawe chórki. Warto powiedzieć, że w japońskiej edycji płyty, album kończy Best Sunday Dress, kawałek sięgający dalekiej przeszłości, lat 80.tych, w nowej formie i z nową treścią.

Reasumując, Celebrity Skin to bardzo warty uwagi album. Wnosi wiele nowości i świeżości w zespół, który w końcu miał dużą przerwę w koncertowaniu. Efektem tej przerwy jest z pewnością ta właśnie płyta – efektem nieobecności na scenie, uzyskujemy nowy efekt – efekt prawdziwej świeżości. Zespół tylko udowodnił, że nie tylko nie zrezygnował z pisania piosenek, ale powrócił w nowej, niesamowitej formie. Inną historią jest to, że to niestety ostatni album studyjny w dorobku zespołu. To, co będzie robić Courtney od tej pory, to głównie działalność solowa (nawet album pod szyldem Hole z 2010 roku to IMO działalność raczej solowa). Tak więc, kończąc, zapraszam do słuchania albumu i komentowania.

228. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 9 – Koniec starego Hole

My Body, the Hand Grenade
Składanka o tym tytule to długogrający album Hole, wydany w październiku 1997. To pierwsza i jedyna kompilacja tego zespołu. Zawiera utwory nagrywane na przestrzeni 1990-1995 w różnych studiach nagraniowych albo piosenki w wersji live pochodzące z różnych koncertów. Duża część utworów powtarza się z poprzednich wydawnictw, a więc i ja nie będę się powtarzać, tylko napiszę konkretny link. Okładka płyty przedstawia babydoll dress zamkniętą jako eksponat w szklanym pojemniku. Ma to symboliczne znaczenie, o czym napiszę na samym końcu, w podsumowaniu.

Holemybodythehand

Turpentine
Link.

Phonebill Song
Link.

Retard Girl
Link.

Burn Black
Link.

Dicknail
Link.

Beautiful Son
Link.

20 Years in the Dakota
Link.

Miss World (demo version)
Ta piosenka to w końcu pierwsza nowość. Utwór ten został nagrany w 1993 roku na jam session z udziałem Kurta Cobaina – gra w piosence na basie. Wszystko działo się w Rio de Janeiro i stanowiło bardzo spontaniczne wydarzenie.

Old Age
Link.

Softer, Softest (MTV Unplugged)
Utwór ten pochodzi z MTV Bez Prądu, koncertu Hole zagranego w Walentynki 1995 roku. O samym utworze pisałam przy okazji Live Through This LP – tutaj.

He Hit Me (And it Felt Like a Kiss) (MTV Unplugged)
Ten utwór, tak samo jak powyższy, pochodzi z walentynkowego MTV Unplugged. Jest to cover Carole King, piosenkopisarki i pieśniarki (debiutowała w 1960 albumem Writer), która napisała ponad 100 utworów popowych, które odniosły względny sukces.

Season of the Witch (MTV Unplugged)

To też utwór z MTV Unplugged. Eksploruje bliskie mojemu sercu wątki czarownictwa. Jest to cover Donovana Leitcha, szkockiego gitarzysty i piosenkarza.

Drown Soda (live)
Ten utwór pochodzi z koncertu w londyńskiej Brixton Academy, z 4 maja 1995 roku. O utworze pisałam już wcześniej przy okazji tego postu. Wykonanie z MBTHG jest w mojej opinii majstersztykiem i jest to mój ulubiony utwór z całej płyty.

Asking For It (live)
Ta piosenka w oryginale pochodzi oczywiście z pełnometrażowego albumu z 1994 roku, Live Through This. Wykonanie live, które kończy kompilację MBTHG pochodzi z koncertu Reading Festival z 25 sierpnia 1995 roku.

Podsumowanie
Przyglądając się okładce płyty oraz patrząc na zawartość muzyczną albumu MBTHG, nie można oprzeć się wrażeniu, że to swojego rodzaju pamiątka po czasach minionych – zakończenie pewnej ery. Taki właśnie był zamysł Courtney Love, układającej tracklistę tej kompilacji. Courtney w 1997 roku nie była już tą samą osobą, co w latach 1989-1995. Warto podkreślić, że w 1995 roku Hole zagrało ostatni koncert przed przerwą w latach 1996-1997. Hiatus Hole wynikał z tego, że Courtney zajęła się karierą aktorską, odnosząc nawet względne sukcesy, jak na przykład nominację do Złotego Globu za rolę Althei w filmie People vs. Larry Flynt z 1996 roku. Tak więc album ten rzeczywiście zamykał erę – erę cukierkowych kreacji scenicznych, pewną erę muzyczną, wywodzącą się z Pretty on the Inside Live Through This, niewątpliwie pewną erę światopoglądową Courtney Love. Następnym wydawnictwem jest album z 1998 roku - Celebrity Skin, jakże inny od wcześniejszych dokonań. Nie da się ukryć, że zespół najwyraźniej potrzebował swoistej „kropki nad i” i kropką tą jest kompilacja My Body, the Hand Grenade. Celebrity Skin otworzy nową erę zespołu Hole, jak się okaże później – niestety schyłkową. Ratowanie dawnej twórczości w postaci wydawania kompilacji uda się, ale tylko połowicznie, ponieważ to, co Hole wyda po 1997 roku nigdy już nie będzie takie samo jak to, co w latach od powstania do 1995 roku. Szkoda, ale tak właśnie było. Zespół zakończy działalność w 2002 roku, ale przedtem wyda płytę, która w muzyce poprockowej zapisze się złotymi zgłoskami. O Celebrity Skin już w następnym poście. Kto czeka?  Do zobaczenia za około tydzień – kiedy wrócę z wycieczki. Pozdrawiam,

~Vai Rose

PS. Na zakończenie ery starego Hole, na zobrazowanie granicznej linii między starym a nowym Hole, te oto prześwietne video z ostatniego koncertu Hole w 1995 roku, przed 2,5-letnią przerwą w koncertowaniu (nie licząc trzech koncertów, jednego z 1995 roku i dwóch w 1996). Wersja bez cenzury. Dla odważnych. Dla równowagi, w kolejnym poście zamieszczę zarejestrowane video z pierwszego koncertu Hole po przerwie, z 1998 roku.

227. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 8

The First Session
Dzisiaj na ogień idzie nietuzinkowe wydawnictwo Hole i Courtney Love, w postaci EPki z sierpnia 1997 roku. Proces nagrywania tej płyty był dość przejrzysty. Odbył się w 1990 roku, w marcu, w studio Sympathy for the Record Industry w Los Angeles. Nagrania odbyły się dokładnie 17 marca. Okładka TFS przedstawia czarno-białe zdjęcie zespołu, wykonane przez Vicki Berndt, oraz wczesne logo zespołu. Jest na nim Courtney jeszcze przed opewracją plastyczną nosa. Wszystkie utwory były skomponowane przez Courtney Love i Erica Erlandsona, w tym „Retard Girl” zupełnie samodzielnie przez Courtney.

HolefirstsessionRetard Girl
Pierwszy kawałek z EPki to „Retard Girl”, omawiany przeze mnie wcześniej pod tym linkiem.

Phonebill Song
Ten utwór także już omawiałam – pod tym linkiem.

Turpentine
Ten wcześniej niepublikowany kawałek to agresywna piosenka o tym, jak ktoś chce przemyć komuś oczy terpentyną. Utwór jest bardzo melodyjny w swojej naturze i jest przeplatany śpiewem oraz krzykiem Courtney. Personalnie, bardzo lubię tę piosenkę.

Johnnie’s in the Bathroom
Ten utwór także już omawiałam przy okazji tego wpisu.


Zakończenie
Jak widać, EPka The First Session to trochę powtórka z rozrywki – zawiera powtórzone utwory z debiutanckiego singla Hole Retard Girl, posiada tylko jedną, wcześniej niepublikowaną piosenkę. Warto wspomnieć, że producentem Pierwszej Sesji był pierwszy mąż Courtney, James „Falling” Moreland. Para jednakże szybko się rozwiodła. Reasumując, EPka ta jest dość interesującym wydaniem – z tego powodu, że zespół wydał ją, będąc w koncertowej przerwie, gdy Courtney zajęła się aktorstwem. Hole przeżywało muzyczny hiatus i stąd wydali coś, co wydali już wcześniej. Szkoda, na szczęście kolejne wydawnictwo, My Body, the Hand Grenade, będzie nieco bardziej oryginalne.

226. O co mi chodzi z tą Courtney Love? Cz. 7

Single
Ostatnio pisałam o albumie studyjnym Live Through This. Do tego albumu ukazało się kilka singli, o których chciałabym teraz nieco wspomnieć.

Jako pierwszy ukazał się „Miss World”, wydany w marcu 1994, ze stroną B zawierającą wcześniej niepublikowane utwory – „Rock Star (alternate mix”), cover Echo and  the Bunnymen „Do It Clean” oraz cover Wipers „Over the Edge”.

Następnym singiel był „Asking For It”, wydany w kwietniu 1994. Było to wydawnictwo jedno-piosenkowe, a poniższa okładka jest nieoficjalna (brak oficjalnej okładki w internecie).

Kolejnym singlem, który wydał Hole, był „Doll Parts” z listopada 1994. Na stronie B znalazły się utwory „The Void”, „Plump (live)” oraz cover Duran Duran „Hungry Like the Wolf”.

Dollpartscov1Następny singiel z Live Through This to „Violet” wraz z „Old Age”, coverem „He Hit Me (And It Felt Like a Kiss” oraz „Whose Porno You Burn (Black)” na stronie B, wydany w styczniu 1995.

Violetcov

Ostatnim singlem promującym LTT było wydawnictwo „Softer, Softest” z grudnia 1995. Na stronie B znalazł się znowu cover „He Hit Me (And It Felt Like a Kiss”.

Softersoftestcov

Ask For It
Tak wygląda kwestia singli, a co było kolejnym chronologicznie wydawnictwem Hole? Otóż ten post będzie dokładnie o EPce „Ask For It” z września 1995. Zawiera ona dokładnie 6 utworów.

Over the Edge
Pierwszy, „Over the Edge” to cover zespołu Wipers. To szybki, punkowy utwór, zdradzający muzyczne inspiracje Hole.

HoleAskforItEP

Pale Blue Eyes
Drugą piosenką z albumu jest też cover, „Pale Blue Eyes” zespołu The Velvet Underground. Warto podkreślić, że jest to wykonanie live. Courtney być może wykonywała ten utwór ze względu na niebieskie oczy swojego męża, Kurta Cobaina.

Drown Soda
Trzeci utwór to znany ze wcześniejszych postów „Drown Soda”.

Doll Parts
Kolejny utwór to „Doll Parts”, także opisywałam już „Doll Parts” wcześniej. Na EPce znajduje się jednakże inna, warta posłuchania, wersja tej piosenki.

Violet
Następnym utworem jest „Violet”, także w innej wersji niż oficjalna, z radiowego koncertu Peel Session.

Forming/Hot Chocolate Boy
Ostatni utwór to „Forming/Hot Chocolate Boy”. To cover odpowiednio zespołów: The Germs i Beat Happening.

Podsumowanie
EPka Ask For It to drugie i ostatnie wydawnictwo Hole dla Caroline Records. Zostało przyjęte ciepło przez krytyków, osiągając przykładowo 175. miejsce na liście Rolling Stone’a w 1995 roku. Dla mnie osobiście ta EPka jest wartościowa ze względu na to, że zawiera ciekawe covery i inne wersje znanych mi utworów. Nie lubię jednakże okładki tej płyty – wydaje się zbyt przerażająca, wraz z tymi poprzecinanymi nadgarstkami. Ale to drobiazg. Kolejnym albumem, jaki opiszę będzie The First Session z sierpnia 1997. Jak widać, Hole miało dwuletnią przerwę od 1995 do 1997. W tym czasie zespół faktycznie rzadziej koncertował, ale za to w 1998 przyniesie kolejny, pełnowymiarowy album studyjny, Celebrity Skin. Tymczasem, to już wszystko na dzisiaj. Zapraszam do odsłuchiwania utworów i do kolejnego posta już niebawem.